ابزار وبمستر

ما مي توانيم - خاطرات بزرگان از حمايت از توليد ملي
خاطره‌هاي بزرگان ايران زمين در حمايت از توليد ملي
اميركبير: ايران نبايد بازارخارجي‌ها باشد
امير كبير گفت: ايران نبايد بازار فروش كالاھاي خارجي باشد،‌ بلكه بايد اساس اقتصاد مملكت را بر تھيه اين كالاھا در داخل كشور مبتني نمود .
http://www.tolideiran.ir/sites/default/files/amir-kabir_0.jpg?1345788045

به گزارش پايگاه اطلاع رساني توليد ايراني، ميرزا تقي خان امير كبير صدر اعظم شھيد ايران در دوره قاجار، همانطور كه در ميان همه افراد جامعه ايراني با عنوان پدر مدرسه ايران شناخته شده است، در حوزه اقتصاد نيز بنيادهاي نظري و عملياتي نويني را وارد معادلات ذهني ايرانيان كرد.

پس پر بيراه نيست اگر امير كبير،‌ نخستين عصرآفرين اقتصادي ايران را در به واسطه از خودگذشتگي كه در راه آبادي ايران نشان داد و تلاش‌هاي صادقانه‌اي كه در حمايت از اقتصاد خود بسنده داخلي كرد، با عنوان « مرد ميهن» خطاب كنيم.

 مرد ميهن معتقد بود كه ايران نبايد بازار فروش كالاھاي خارجي باشد، بلكه بايد اساس اقتصادمملكت را بر تھيه اين كالاھا در داخل كشور مبتني نمود . اين كار احتياج به سرمايه و كارگر فني و مديريت اصولي داشت و اين ھر سه عامل در ايران آن روز تا حدي موجود بود.اما مانع اساسي چنين تحولي يعني جانشين ساختن تدريجي صنايع دستي متوسط با صنايع ماشيني، ضديت صريح استعمار خارجي بود كه اميركبير اين عامل عمده را نيز خلع سلاح كرد .

 

گشايش نخستين كارخانه‌هاي ايراني

ميرزا تقي خان به منظور بسط صنايع،‌ سرمايه كافي در اختيار اھل فن گذاشت و كارخانجات شكرريزي در ساري و ريسمان ريسي و چلواربافي در تھران و حرير بافي در كاشان و سماور سازي و كالسكه سازي در اصفھان و تھران تاسيس كرد .

وي با تشويق استادان در ايجاد مسنوجات و مصنوعات جديد و انجام اختراعات در اين زمينه ھا در اصفھان و كاشان اقدام به تاسيس كارخانه ھا ماھوت سازي و دادن دستورات لازم در اين خصوص به نماينده ايران در اتريش و صدور امريه اي مبني بر ايجاد نمايشگاھي از محصولات صنعتي ايران در تھران كرد كه ھمه اينھا علامت درك صحيح امير كبير از قوانين دروني اقتصاد سرمايه داري كه در جھت نابود ساختن صنايع يدي عمل ميكرد، است . او عده زيادي از خبرگان و استادكاران را براي آشنايي با فنون و صنايع جديد به مسكو و پطرزبورگ فرستاد. اينھا پس از بازگشت به ايران كاغذ گرخانه اصفھان.بلور سازي تھران و كارگاه ھاي چدن ريزي و نساجي را در ساري بوجود آوردند .

 

توسعه صنايع دستي

از سوي ديگر در پرتو حمايت و ھدايت امير رشته ھايي از صنايع دستي كه قابليت توسعه را داشتند چه از نظر كميت و چه از نظر كيفيت و مرغوبيت در راه تحولات اساسي افتادند.چنانكه شال ھاي كرماني معروف به شال اميري به چنان نفاستي از بافت و از لحاظ جنس رسيد كه از شال ھاي كشميري پيش افتاد و شال جوغان پشمين مازندران كه به دستور امير بجاي ماھوت خارجي به لباس سربازان اختصاص يافت توليد وسيع و با ارزشي پيدا نمود .



Share
سه اپيزود از زندگي شهيد آيت‌الله بافقي در بسط مفهوم توليد ملي

توليد ايراني:آن زمان هنوز بساط قند و چاي در ايران داير نشده بود و از خارج مي آوردند ، او به جاي قند و چاي، خرماي جهرم بين طلبه ها تقسيم مي كرد با اينكه افطاري‌هاي خيلي مفصل مي‌داد از برنج و خورشت و اينها ولي چاي نمي داد.
http://www.tolideiran.ir/sites/default/files/fbecf9b222e52afbf7371cdec61bbdf8_3.jpg?1346583750

به گزارش خبرنگار پايگاه اطلاع‌رساني توليد ايراني، مجاهد شهيد حضرت آيت‌الله حاج شيخ محمد تقي بافقي (ره) كه برخورد وي با هر گونه منكري در شهر مقدس قم و در شهر ري زبانزد خاص و عام است.

 اين مرد بزرگ در مدت 73 سال عمرش به هيچ وجه از جنس خارجي استفاده نكرد و جز لباس كرباس و قدك اصفهان و يزد نپوشيد. حتي عمامه اش هم كرباس بود. ظروف چيني و بلور خارجي استفاده نكرد و در منزلش جز ظروف مسي و سفالين پيدا نمي شد. از خوراكي هاي خارج از وطن مانند: قند و شكر و نبات نيز استفاده ننمود.

 

اپيزود اول:

 آيت‌الله بهاءالديني (ره) كه از دوستان مرحوم بافقي (ره) بودند در اين زمينه مي فرمايند:

 در وطن خواهي، نظير ايشان مثل اينكه كم باشد به جوري كه در سر تا پاي ايشان از متاع و كالاهاي خارجي خبري نبود، از عمامه و قبا و پيراهن و عبا و كفش. در تمام ضيافت هايي كه از اهل علم مي كرد غير از اجناس ايراني چيزي مصرف نمي كرد. آن زمان هنوز بساط قند و چاي در ايران داير نشده بود و از خارج مي آوردند او به جاي قند و چاي، خرماي جهرم بين طلبه ها تقسيم مي‌كرد با اينكه افطاري هاي خيلي مفصل مي داد از برنج و خورشت و اينها ولي چاي نمي داد. مي گفت پول ما نبايد از مملكت خارج شود و در جيب خارجي ها برود. حقيقت وطن خواهي را ما در ايشان ديديم. از اموالي كه در اختيار ايشان بود حاضر نبود غير از ايران در جاي ديگري مصرف شود.[1]

 

اپيزود دوم:

 آيت الله اراكي (ره) هم كه شخصيت حاج شيخ را مي شناخته و از زهد ايشان مطلع بودند مي فرمايند:

 پيش از اينكه آيت الله حائري به قم بيايند حاج شيخ محمد تقي بافقي (ره) در قم بود و ايشان شخص برجسته اي بود؛ اول زاهد دنيا بود؛ از فرق سر تا نوك پا همه اش كرباس بود... در خانه اش عوض قالي زيلو بود و كاسه ها همه گلي حتي قاشق هايش چوبي؛ و چنان مهر و دوستي با طلبه جماعت داشت كه معروف بود طلبه ها سرّ و رازي (ره) كه نمي خواهند به مادرشان بگويند به حاج شيخ محمد تقي مي گويند.[2]

 

اپيزود سوم:

 آقاي علي اصغر فقيهي نويسنده تاريخ مذهبي قم در اين زمينه مي گويد: منزل ايشان نزديك منزل ما بود. من شاهد بودم ايشان اصلاً از اجناس خارجي استفاده نمي‏ كرد. سر تا پا كرباس مي‏ پوشيد. عبا، قبا و پيراهن از جنس كرباس بود. چايي ايراني با خرما يا توت خشك مي‏ خورد. از سماور حلبي و فنجان و قوري گلي كه همه ساخت قم بود استفاده مي‏ كرد. مطلقا از اجناس خارجي استفاده نمي‏ كرد. خوراكش بسيار ساده بود. نان دوغ و كشك.[3]

 

كوتاه از زندگي شهيد آيت‌الله بافقي

شهيد آيت الله بافقي مجاهدى است كه از نظر بسياري از دلسوختگانش تشرفات مكرر او به محضر حضرت ولى عصر (ع) ثابت و حتمى است. آن بزرگوار از فقها و مجتهدان برجسته اى بود كه در سال 1346 ه.ق بر ضد بى بند و بارى خاندان پهلوى قيام كرد. او در آن اوج خفقان رضاخانى، لحظه اى از امر به معروف و نهى از منكر غفلت نداشت و صريحاً‌ بر فراز منبر از جنايات رضاخان پرده برمى داشت.

در نوروز سال 1306 ش، زن رضاخان به همراه عده اى از زنان دربار، بدون حجاب و با آرايش كامل، وارد حرم حضرت معصومه عليه السلام شدند . در آن هنگام تنها عالمى كه مقابل اين هتك حرمت ايستاد و آنان را از حرم بيرون راند، آيت ا... بافقى بود. هنگامى كه خبر اعتراض دليرانه او به گوش رضاخان رسيد، شخصاً به قم آمد، آن روحانى مبارز را دستگير و شخصاً او را زير مشت و لگد خود گرفت و پس از ضرب و شتم، آن عنصر تقوا و فضيلت را به شهر رى تبعيد كرد.

يكى از بزرگان قم‌، آن شب در عالم رويا به محضر مقدس حضرت بقيت ا... (عج) شرفياب شد و آن حضرت را مشاهده نمود كه سوار بر اسب عازم تهران هستند و پيش از حركت، به حرم مطهر عمه اش حضرت معصومه روى نموده، فرمودند: « السلام عليك يا عمتى المظلومه، لعن ا... قوما هتكوا حرمتك و كسروا حصنك؛ سلام بر تو اى عمه مظلوم ام، خداى لعنت كند گروهى كه به حريم تو جسارت كردند و بست ترا شكستند. [4]

 

 پي نوشت:

[1]. حسين حيدري كاشاني، سيري در آفاق، زندگينامه آيت الله بهاء الديني، قم، نشر اعتماد، دوم، 1379، ص265

[2]. سيد محمد ميرسليماني بافقي (ره)، مفاخر بافق، يزد، انتشارات مفاخر، اول، 1385، ص50

[3]. مجله كوثر، تير 1377، شماره 16، ص79، گفتگو با علي اصغر فقيهي

[4].  مهدى پور، كريمه اهل بيت، ص 209، ماهنامه كوثر، ش 13، ص 12 .



Share
درس‌هاي شهيد مدرس در مجلس
نخستين قانون حمايت از توليد ملي 90 ساله شد

توليد ايراني: «بعد از يك سال از اجراى اين قانون كليه ملبوس اوقات كار مستخدمين در ادارات كشورى اعم از لباس كه از طرف دولت به مستخدمين داده مى‏شود و يا خود آنها تهيه مى‏كنند بايد از منسوجات و مصنوعات ايران باشد.»، اين پيشنهاد مدرس‏ به تصويب رسيد.
http://www.tolideiran.ir/sites/default/files/5424358822e7.jpg?1346735989

به گزارش پايگاه اطلاع رساني توليد ايراني،‌ شهيد سيد حسن مدرس در مجلس شوراي ملي دوره مشروطه در سال ۱۳۰۱ هجري شمسي طرحهايي براي حمايت از توليد ملي ارائه نموده است كه در ذيل نمونه اي از طرح هاي ايشان به نقل از كتاب روزشمار تاريخ معاصر ايران نوشته حسن فراهاني ارائه مي شود:

 پيش از ظهر امروز پنج‏شنبه ۱ شهريور ۱۳۰۱ مجلس شوراى ملى به رياست مؤتمن الملك تشكيل شد. شور درباره مواد ديگرى از قانون استخدام ادامه يافت. در اين جلسه سيد حسن مدرس‏ ماده الحاقيه‏اى براى قانون استخدام پيشنهاد كرد كه بدين شرح بود:«كليه دولت بايد لباس آنها از پارچه‏هاى ايرانى باشد. از متخلفين از اين ماده صدى بيست حقوق كسر خواهد شد، مادام [كه‏] متلبس به آن لباس مى‏باشد.»

 در اين جلسه سليمان ميرزا هم در اعتراض به وزير ماليه گفت در اين كشور چه معنايى دارد كه قبض حواله صندوق به زبان فرانسوى نوشته شود. وزير ماليه در پاسخ اظهار داشت كه مباشر اين صندوق موردنظر اهل فرانسه است، اما قول داد كه اين حواله‏ها از اين به بعد به دو زبان فرانسه و فارسى نگاشته شود.

 پيش از غروب امروز چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۰۱ مجلس شوراى ملى به رياست مؤتمن الملك تشكيل جلسه داد. ابتدا موادى از قانون استخدام مطرح شد و سيد حسن مدرس‏ درباره ماده بيست و چهارم اين قانون پيرو پيشنهاد قبلى، بار ديگر خواستار استفاده مستخدمين دولتى از البسه وطنى شد. مدرس‏ گفت كه ما نمى‏توانيم نسبت به همه مردم چنين تقاضايى بكنيم، البته نصيحت مى‏شود كرد اما در مورد مستخدمين اين شرط را مي‏توان گذاشت. پيشنهاد مدرس‏ اين بود: «بعد از يك سال از اجراى اين قانون كليه ملبوس اوقات كار مستخدمين در ادارات كشورى اعم از لباس كه از طرف دولت به مستخدمين داده مى‏شود و يا خود آنها تهيه مى‏كنند بايد از منسوجات و مصنوعات ايران باشد.» اين پيشنهاد مدرس‏ به تصويب رسيد.



Share

موضوعات

آمار وبلاگ و پیام صوتی

تعداد بازدید : 504703
تعداد نوشته ها : 720
تعداد نظرات : 37
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 504703
تعداد نوشته ها : 720
تعداد نظرات : 37
ADS

پیام مدیر

لوگوی ما

لوگوی دوستان

سایر امکانات

X